දවසක් පැල නැති හේනේ
අකාල මහ වැහි වැස්සා
තුරුලේ හංගාගෙන මා
ඔබ තෙමුනා අම්මේ
පායන තුරු හිටි පියවර
හිටියා ඔබ අම්මේ
අකාල මහ වැහි වැස්සා
තුරුලේ හංගාගෙන මා
ඔබ තෙමුනා අම්මේ
පායන තුරු හිටි පියවර
හිටියා ඔබ අම්මේ
නුවර වීදි යට කරගෙන
නින්දා වැහි වැගිරුණදා
බිරිඳකගේ සෙනෙහේ කියා
යෝද ඇළේ බැම්මේ
නුඹ සෙනෙහස සුවඳ දිදී
දැනුනා මට අම්මේ
කොළඹ අහස කලුකරගෙන
මුහුදු හුළඟ අඩලනකොට
ඔටුන්න බිමදා දිවගෙන
එන්නද එක පිම්මේ
මම එනතුරු ඉඳිකඩ ලඟ
ඉන්නවාද අම්මේ
මුහුදු හුළඟ අඩලනකොට
ඔටුන්න බිමදා දිවගෙන
එන්නද එක පිම්මේ
මම එනතුරු ඉඳිකඩ ලඟ
ඉන්නවාද අම්මේ